International Tree Fund

Ik ben Joris Voeten geboren in 1974 en heb een aantal mede ITF leden al leren kennen tijdens onze studie tropische bosbouw aan de Landbouw Universiteit in Wageningen. Mede op die kennis en contacten gebaseerd werk ik nu sinds anderhalf jaar samen met Judith, Koos en Christine aan het Corridor project in Costa Rica.

Ik het dagelijks leven ben ik boomtechnisch specialist bij het beste boomtechnisch bureau van Nederland: Van Helvoirt Groenprojecten (www.vanhelvoirtgroep.nl). Mijn belangrijkste redenen om mij in te zetten voor het CEC project van het ITF zijn mijn interesse in herbebossingsprojecten en mijn ontiegelijk ontzag voor de schoonheid en diversiteit van tropische bossen.

Judith Westerink, 1974, getrouwd, twee dochters Het ITF heb ik leren kennen in 1998 toen ik net was afgestudeerd als tropische bosbouwer en op zoek was naar een baan. Wouter van Dam had natuurlijk geen baan voor me, maar maakte me wel enthousiast voor het Corridor-project. Met een paar mensen ben ik daar toen plannen voor gaan maken. Inmiddels coördineer ik dit project voor zover het het aandeel van ITF betreft. In die hoedanigheid maak ik ook deel uit van het ITF-bestuur.

Ik vind het ITF een heel leuke club die puur bezig is met het mogelijk maken van concrete en belangrijke dingen op een kleine schaal. Het persoonlijk contact met de mensen 'daar'  waardeer ik erg. We versterken elkaar vanuit onze gezamenlijke verantwoordelijkheid.

Het werk voor het ITF doe ik voor de lol. Mijn geld verdien ik als onderzoeker in Wageningen op het gebied van landschap en landbouw. Mijn vrije tijd is niet geheel gevuld met gezin en ITF. Ik ben met veel plezier zangleider/ gitarist in een evangeliegemeente in Wageningen.

Pascal Budding – Penningmeester

Tijdens mijn studie sociale wetenschappen kwam ik zo rond 1996 via de ‘founding family’ Van Dam in aanraking met het ITF. Niet alleen de doelstellingen maar ook de kleinschalige en persoonlijke werkwijze van het ITF spraken me aan. Sindsdien ben ik als vrijwilliger en sinds een paar jaar penningmeester betrokken bij het ITF. Ik ben er dus ook medeverantwoordelijk voor dat we onze doelstelling om de overheadkosten zo laag mogelijk te houden elk jaar weer waarmaken. Gelukkig lukt dat elke keer weer erg goed.

In 2004 bracht ik mijn eerste ‘werkbezoek’ aan Costa Rica en Guatemala en kon ik eindelijk persoonlijk kennismaken met alle personen die ik al jaren ‘uit de verhalen’ kende. Belangrijker was dat ik toen zelf met mijn eigen ogen kon zien welke resultaten we met onze projecten boeken en hoe belangrijk onze projecten zijn voor de mensen daar. Dat heeft me nóg meer gemotiveerd om met onze stichting op deze manier verder te gaan.

Leen Verbeek - voorzitter

Samen met Wouter van Dam, die het initiatief heeft genomen, behoor ik tot de oprichters van het ITF. Wij hadden de stichting IELAB (Instuituut voor Europees Latijns Amerikaanse Betrekkingen) al eerder opgericht. Ik was voorzitter van IELAB, Wouter secretaris.Deze stichting had tot doel de organisatie van jaarstages voor studenten uit het HBO in latijns Amerika.
Dit hebben we vele jaren gedaan. Door de opgebouwde kontakten in Midden Amerika zagen we kans om in 1990 het ITF op te richten. Wouter werd voorzitter, ik pennningmeester. Sinds een aantal jaren ben ik nu voorzitter. Bij alle banen die ik zoal door de jaren heen heb gehad is mij elke keer weer gebleken hoe inspirerend en relativerend het kan zijn als je ook energie besteedt  aan de ontwikkelingsproblemen van Midden Amerika. Daar pluk ik dagelijks de vruchten van.

Mark  Joenje

Ik ben Mark Joenje (1970). Ik ken het ITF al ruim 10 jaar en kwam ze tegen toen ik een baan zocht. Ik ben afgestudeerd Tropisch Ecoloog en studeerde nog wat Tropische Landbouw in Wageningen. Na mijn studie heb ik onder andere voor de landbouwuniversiteit in Costa Rica gewerkt en veel gereisd in Midden Amerika. Later ben ik in andere dingen gerold en in mijn werk niet meer direct bezig met ecologie en natuurbescherming. Wat mij drijft in het leven is duurzame ontwikkeling. Daarom voel ik me ook verbonden met het ITF waar projecten telkens gaan over natuurbescherming en mensen. Ik ben bestuurslid van het ITF en coordineer samen met Runa en Leen de projecten en samenstelling van de projectenlijst. Zo blijf ik op een hele concrete manier toch nog verbonden met mijn biologische achtergrond. Het geeft voldoening en plezier met andere vrijwilligers en de mensen met wie we samenwerken in Costa Rica en Guatemala elk jaar weer zoveel voor elkaar te krijgen.

In het dagelijks leven werk ik als innovatie manager en business developer bij Ecofys. Ecofys heeft als motto: Een duurzame energievoorziening voor iedereen! Ook een missie waar ik helemaal achter kan staan.

Ralf Verbeek

Harm Hofstede

Mijn naam is Harm Hofstede (1972, 2 kinderen, vrouw, labrodor, nieuwbouwhuis in Rijswijk ZH, citroen Picasso, caravan, Frankrijk, IKEA).
Ik ben zelfstandig ICT-ondernemer en lever diensten en producten aan onderwijs en MKB.
ITF leerde ik kennen via mijn neef, Mark Joenje.Vlak voor het overlijden van mijn moeder stuurde hij een brief over boomcertificaten en van het "geld voor bloemen" zijn na haar overlijden boompjes geplant. Twee jaar later zijn, na het overlijden van mijn vader, wederom boompjes geplant.

In 2005 maakte ik een nieuwe website voor ITF en deze wordt nog steeds (grotendeels) door mij beheerd in samenwerking met vrijwilliger Peter Versteegh en Joris Voeten.

Petra Wilbrink

Mijn eerste actie voor het ITF was een werkbezoek aan Costa Rica in 2005. Samen met mijn man Ralf Verbeek heb ik toen de mogelijkheid gehad om met eigen ogen te zien hoe de projecten die het ITF mogelijk maakt uitgevoerd worden. Al eerder tijdens mijn studie Biologie aan Wageningen Universiteit was ik in Mexico geweest, waar ik stage liep op een onderzoeksstation in een stuk tropisch woud. Deze ervaring en het Spaans wat ik daar geleerd had, kwamen in Costa Rica weer goed van pas.

Wat ik mooi vind om te zien bij de projecten, is dat de mensen zo gemotiveerd zijn om hun eigen omgeving en leefomstandigheden te verbeteren. En dat hun motivatie om het project tot een succes te maken uit henzelf komt. Dat maakt mij weer enthousiast om me in te zetten voor het ITF. In het dagelijks leven ben ik aan het werk in de natuur- en milieueducatie. In mijn baan ben ik bezig met het bewust maken van mensen van het belang van de natuur om hen heen. Mijn ervaringen bij het ITF laten me zien hoe belangrijk dit is.

Ook het team van vrijwilligers van het ITF vind ik een mooie groep bij elkaar. We komen uit verschillende disciplines en kunnen elkaar aanvullen met kennis en ervaring. Dat maakt dat het een leerzame, nuttige en vooral ook leuke manier is om bezig te zijn.

Tijdens onderzoek aan tropische bijen in de Corridor Ecologico Carara kwam
ik, Koos Biesmeijer, in aanraking met de activiteiten van het ITF. Als
tropisch ecoloog was ik al nauw betrokken bij het werk van Arbofilia, een
partnerorganisatie van het ITF en het lag dan ook voor de hand om bij het
ITF actief te worden. Ik heb me tijdens mijn verblijf in Costa Rica dan ook
bezig gehouden met het vormgeven van de Carara corridoor samen met Judith,
Runa, Christine en de anderen.

Inmiddels woon ik in Leeds (UK) met mijn vrouw Judith en onze zoon Lars. Ik
werk aan de Universiteit van Leeds waar ik de oorzaken en gevolgen van het
verlies van bestuivers in Europa in kaart breng. Gelukkig kom ik nog wel
regelmatig naar Nederland en probeer ik actief te blijven in het ITF.

De manier van werken van het ITF ligt me enorm. We proberen te reageren op
verzoeken van de lokale bevolking in Midden-Amerika en daar dan geld voor te
vinden. Dat levert zeer goede en bijzondere persoonlijke contacten op en het
verbaast me regelmatig dat we met een bescheiden budget zoveel kunnen
bereiken.

Wouter en Anneliese van  Dam

Wouter van Dam, de oprichter van het ITF, is op 20 maart 2008 overleden. Het ITF, en daarmee Wouter's gedachtegoed over gelijkwaardige samenwerking om tot ontwikkeling te komen is echter nog altijd de basis van het ITF, nu inmiddels een grote groep van zeer gemotiveerde en vakkundige vrijwilligers.

Anneliese en familie, namens mede ITF'ers veel sterkte gewenst.

Tesamen met Bert Wiegant, Kortgene Zeeland en Leen Verbeek (de huidige voorzitter) heeft Wouter het International Tree Fund opgericht als noodzakelijke activiteit naast het Instituut voor Europees Latijns Amerikaanse Betrekkingen (IELAB) Het IELAB was een uitwisselingsprogramma van studenten tussen Nederland en Midden Amerika. Reeds afgestudeerde studenten kregen de gelegenheid gedurende een jaar te werken in een Midden Amerikaanse organisatie. Zij konden zo bijvoorbeeld hun kennis van creatieve therapie voor kinderen in de praktijk brengen. Daarnaast stuitten we steeds meer op het probleem van het behoud van het tropisch regenwoud  en de problemen van de meestal indiaanse bevolking die in en rond het oerwoud leefde.

Omdat deze zaken niet binnen de doelstellingen van het IELAB pasten werd buiten de school om het International Tree Fund opgericht, dat eigenstandig fondsen ging werven. Door burocratische kortzichtigheid verdween het IELAB. Het International Tree Fund bleef bestaan.

Het uitgangspunt van zowel IELAB als het ITF was: samenwerken op basis van wederzijds respect en wederzijds belang

Door de leiding van de Hoogeschool werd Anneliese in de gelegenheid tegen betaling van de kosten en voorts Pro Deo deel te gaan nemen aan het werk. Zij was het ook die de eerste financiën wist te werven.

Op een eerste vergadering die Anneliese en Wouter mochten bijwonen van de nationale commissie voor Indianenzaken in Costa Rica, vroeg een van de vrouwelijke indiaanse vertegenwoordigers: waarom blanken altijd zo gehaast te werk gingen. Als we echt met hen wilden samenwerken, dan moesten we enige tijd bij hen komen om elkaar te leren kennen, zodanig dat er vertrouwen kon groeien. Anneliese is toen gegaan en heeft enkele weken in en rond en met de indianen van het reservaat Keköldi gewerkt en geleefd en sindsdien was het ijs gebroken. Wie door “Dona Annalouisa” werd aanbevolen die was geaccepteerd. Sindsdien zijn er velen van ons bij de indianengemeenschappen op bezoek geweest en zijn er vele hartelijke relaties en vriendschappen ontstaan.

Onze formule, voorzover daar sprake van is, was steeds dat wij uitgingen van de wensen en inzichten van de inidanengemeenschappen en dat hebben tot op de dag van vandaag vol gehouden en de resultaten zijn veelal zeer goed geweest.

Runa  Kûller

In 1998 ben ik, als pas afgestudeerd bosbouwer, betrokken geraakt bij het ITF, toen het corridorproject werd begonnen. Bij mijn eerste bezoek aan Costa Rica, samen met Wouter van Dam, Judith en Christine, heeft vooral het persoonlijk contact met de mensen 'daar'  indruk op me gemaakt. Dit geldt nog meer voor de mensen in Guatemala. Ongelooflijk wat een veerkracht en doorzettingsvermogen ze hebben, ondanks de moeilijke omstandigheden waar ze in verkeren.
Wat mij vooral motiveert om een steentje bij te dragen, is het persoonlijk contact, in het bijzonder de humor. Ondanks de vele problemen kunnen ze er nog altijd goed lachen. 
In het dagelijks leven werk ik als coordinator van het grootste Nationaal Park van Nederland, de Oosterschelde. Een Nationaal Park waar vrijwel geen bomen staan, want de grootste natuurschatten liggen onder water!

Marchien den Hertog

Nog niet beschikbaar.

Martijn van Dam

Nog niet beschikbaar.

Odette Lips

Nog niet beschikbaar.

Carine Portengen

Nog niet beschikbaar.

Paul  Wolvekamp

Nog niet beschikbaar.